„Childwashing i inne grzechy” – nagranie mojego webinaru, który poprowadziłam dla naszej sieci Placemaking Poland. Rozmawialiśmy o tym po co, (jeśli w ogóle) zapraszamy dzieci do pracy nad przestrzenią – dla siebie, dla dzieci, a może po to, żeby mieć ładne zdjęcia do social mediów? Oraz o tym dlaczego nastolatkowie mogą już nie chcieć z nami rozmawiać.
apraszamy do serii webinarów społeczności Placemaking Poland. W ramach przygotowań do wrześniowego Placemaking Week Europe we Wrocławiu, ruszyliśmy z cyklem „Deep dive” – co miesiąc będziemy rozkładać na czynniki pierwsze konkretne projekty członków naszej sieci.
Dla firmy Skanska Residential miałam okazję zaprojektować kolejną edycję podcastu, który firma tworzy wraz z TOK FM „Miasta Szczęśliwe”. Tworząc program tej edycji przyświecała mi baśń Andersena „Pięć ziarnek grochu”, którą czasem cytuję podczas moich wystąpień. Ziarenka, kiedy były zielone myślały, że cały świat jest zielony, a kiedy zrobiły się żółte były przekonane, że tak samo stało się ze światem.
Zapraszam do posłuchania ostatniego odcinka Urbcast!
Poznajcie moich bohaterów: Hugo, 7-letniego narratora mojej książki, jego 10-letnią siostrę oraz Mimi, ich mamę. Posłuchajcie jak Hugo przedstawia bohaterów i tłumaczy na czym polega ich gra miejska. Miłej zabawy i sami koniecznie spróbujcie kiedyś pograć w drodze do pracy!
Moi pierwsi recenzenci są zawsze w domu. To kciuk do góry, jaki dostałam od syna po przeczytaniu pierwszego szkicu mojej książki. Książkę piszę z dziećmi i dla dzieci, prototypuję.
W czerwcu temat władzy i pamięci w przestrzeni miejskiej, który wywołał mój majowy pobyt w Le Plessis-Robinson zyskał nowy wymiar. Stało się tak za sprawą konferencji w stolicy Korfu – CHANGING CITIES V. Doświadczenie tego miasta, a także sama konferencja, gdzie cały dzień poświęcony był zagadnieniom pamięci, pozwoliły mi lepiej zrozumieć i nazwać to, co poruszyło mnie miesiąc wcześniej.
Kiedy powiedziałam moim dzieciom, że jadę do Paryża, natychmiast chciały wiedzieć czy będę w Disneylandzie. Odpowiedziałam, że nie. Jednak teraz, po powrocie do domu uświadomiłam sobie, że tak naprawdę tam byłam, a to za sprawą podparyskiego Le Plessis-Robinson, dziś 30-letniego „starego miasta” uznawanego za czołowy przykład francuskiego Nowego Urbanizmu, w którym odbyła się konferencja International Making Cities Liveable.
W 2022 odwiedzę Paryż (Le Plessis-Robinson), Korfu i Dublin.
Tym razem nie będzie bezpośrednio o dzieciach, ale o nas wszystkich. W tym roku tematem jest The Person-Space Continuum, a my zdecydowałyśmy się porozmawiać z naszymi goścmi o Diversity&Inclusion.
